Kościół Zwiastowania, dawniej Bożego Ciała.

Ten niepozorny kościół na końcu ulicy Celnej powstał dzięki fundacji niezwykłej mieszkanki Nysy Anny Isenecher.

Anna pochodząca z zamożnej rodziny nyskich patrycjuszy Groschener owdowiała przed 1372. Prawdopodobnie krótko po śmierci męża postanowiła ufundować kaplicę za Bramą Celną przy drodze prowadzącej do Starego Miasta. Kiedy wzniesiono drugą linię murów obronnych kaplica znalazła się w tzw. międzymurzu.

Kaplica została zbudowana na początku września 1372. Na ten okres jest poświadczony zakup przez nią 12 grzywien czynszu dla altarysty kaplicy Janowi z Tyńca. Niedługo później dokupiła jeszcze czynsze na rzecz wspomnianej kaplicy. Z zapisu jej testamentów (zachowały się dwa odpisy z 1375  i 1381 r.) wynika, że ta niezwykła kobieta podwoiła swój majątek. Anna Isenecher pamiętała także o innych kościołach nyskich. Zapisała bowiem duże darowizny na rzecz budowy kościoła św. Jakuba oraz św. Jana. Pamiętała także o zakonie bożogrobców oraz franciszkanach. Dodatkowe fundusze testatorki zostały przekazane na utrzymanie wiecznej lampy oraz dla rektora szkoły, z której on wraz z kilkoma uczniami miał w każdy czwartek odpowiednią oprawę muzyczną podczas nabożeństw. Dodatkowo rektor miał w każde większe święto przysyłać ośmiu scholarów. Rektor zobowiązany był ponadto do odprawiania mszy  rocznicowej za duszę Anny Isenecher. W 1624 r. bp. Karol Habsburg przekazał kaplicę nyskim jezuitom. Od pierwszej połowy XVII wieku kaplica należała do bractwa maryjnego. Kongregacja Zwiastowania NMP została w Nysie założona w 1625 r. Już w dwa lata później zakupiono wzorowaną na wiedeńskiej  chorągiew bractwa z wizerunkiem Zwiastowania. Kongregacja około 1669 r. była tak liczna, że z trudem mieściła swoich  500 członków wewnątrz kościoła. Jest prawdopodobne, że w tym okresie dawną kaplicę Bożego Ciała zaczęto określać jako kościół. Od ich nazwy Bractwo Zwiastowania NMP kaplica Bożego Ciała zmieniła  wezwanie z Bożego Ciała na Zwiastowanie NMP.  Wszyscy członkowie bractwa Zwiastowania NMP wspólnie troszczyli się o kościół. W 1708 r.  m.in. kupiono nowy obraz Zwiastowania NMP. Jego autorstwo przypisuje się Schefflerowi. Do krypty pod kościołem przy południowej ścianie na czas budowy nowego kościoła, jezuici przenieśli m.in. ciało Krzysztofa Scheinera. Kościół został mocno zniszczony podczas pruskiego oblężenia w 1741r. Dwa lata później odbudowano świątynię. Upływ czasu spowodował, że  w 1881 r. z inicjatywy bractwa maryjnego przebudowano świątynię.  Zburzono mury do wysokości  jednego metra i wzniesiono na nowo już w stylu neogotyckim. Ponowne prace przy kościele podjęto w 1936 i 1968 r. Podczas remontu w 1968 usunięto figury św. Piotra i Pawła, które stały w niszach fasady. Wewnątrz poprzez kraty zamykające wnętrze, można podziwiać kunsztownie wykonany srebrny tron.

W nim umieszczony od 1995 r. biały opłatek przypomina odwiedzającym o stałej obecności Boga i pozwala na codzienną Adorację. Po lewej stronie wisi wspomniany obraz Zwiastowania z XVII w.

Wejście po lewej stronie prowadzi do niewielkiej zakrystii, zbudowanej w XIX wieku. Znajdujące się z kolei drzwi są obecnie nieczynne. Na zewnątrz kościoła widać ich gotycki portal. Być może kiedyś to boczne wejście do kościoła służyło okolicznym mieszkańcom. Kościół ten posiadał kilka przywilejów określonej dni odpustów dla wiernych, którzy się będą tam modlić. Dziś niezależnie od wyznawanej wiary, warto zobaczyć kościółek jako dowód, że już w średniowieczu kobieta mogła sama  pomnożyć swój majątek.

Autor

Krystyna Dubiel

Jestem historykiem oraz przewodnikiem sudeckim. Jestem autorką kilku publikacji oraz gier.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.